آرشیو ماهانه: فوریه 2021

پایین بودن جفت جنین

همه چیز درباره پایین بودن جفت جنین

پایین بودن جفت جنین موضوع مهمی است که باید به آن توجه شود. پايين بودن جفت جنین در هفته 20 بارداری مشخص می شود . در ماه های ابتدایی به دلیل اینکه جفت در پايين رحم قرار می گیرد ، مورد نگران کننده ای رخ نمی دهد ، اما در مواردی دیده شده است که در ماه های 20 بارداری به بعد ، دلایلی سبب پايين بودن جفت جنین می شود.( بهترین مرکز سونوگرافی )

پایین-بودن-جفت-جنین

راهکارهای تشخیص پایین بودن جفت جنین

در صورتی که مادر در نیمه دوم بارداری و در طول آن ، خونریزی داشته باشد پزشک می تواند برای بررسی های بیشتر موارد زیر را تجویز کند.

سونوگرافی از طریق شکم

برای انجام این سونوگرافی ابتدا سونوگرافیست با کمک ژلی بر روی شکم و مبدل که برای مشاهده اندام داخلی شکم به کار می رود سونوگرافی را انجام می دهد و در آخر امواج صوتی می توانند به عنوان خروجی تصاویری را در مانیتور نمایش دهند.

سونوگرافی از طریق واژن

این سونوگرافی از طریق کانال واژن و دهانه رحم انجام می شود . در حقیقت سونوگرافی واژن یکی از بهترین و دقیق ترین روش ها برای بررسی پایین بودن جفت جنین است.

تشخیص پايين بودن جفت جنین با استفاده از ام آرآی

ام آرآی نیز می تواند در موارد بسیاری کمک کننده باشد. در مواردی با توجه به شرایط ، پزشک ام آر آی را برای بررسی وضعیت قرار گیری جنین تجویز می کند .

علائم پايين بودن جفت جنین

  • خونریزی های کوتاه اما تکرار شونده
  • خونریزی در نیمه دوم بارداری
  • احساس گرفتگی و درد شدید در ناحیه شکم
  • مشاهده خونریزی بعد از رابطه جنسی

در صورت مشاهده هر کدام از علائم بالا بهتر است ، هر چه سریع تر به پزشک مراجعه کنید.

انواع پایین بودن جفت

برای درمان و بررسی پایین بودن جفت فاکتورهای مختلفی مهم هستند. انواع پايين بودن جفت بنا بر شرایط جنین طبق فاکتورهای زیر می باشد

  • پایین بودن جزئی جفت جنین

در این مورد جفت به صورت خیلی جزئی دهانه رحم را می پوشاند . در این مورد امکان زایمان طبیعی برای مادر وجود دارد

  • پايين بودن کم جفت جنین

در مواردی که پايين بودن جفت جنین کم باشد ، جفت در لبه دهانه رحم قرار دارد و این مورد بیشتر در دوره ابتدایی بارداری اتفاق می افتد.

  • پایین بودن مرزی جفت جنین

پايين بودن مرزی جفت جنین سبب فشار به دهانه رحم می شود و می توان گفت برای مادر امکان زایمان طبیعی همچنان وجود دارد.

  • پايين بودن قسمت زیاد یا تمام جفت جنین

یکی از موارد خطرناک در بارداری پايين بودن قسمت زیادی از جفت جنین در بارداری است که باید بسیار جدی گرفته شود در این شرایط تنها امکان زایمان سزارین وجود دارد .

غربالگری دوران بارداری

تست های غربالگری دوران بارداری

برخی تست های غربالگری دوران بارداری به منظور یافتن موقعیت های سلامتی که می تواند بر روی شما یا نوزادتان اثر بگذارد ، انجام می شود. این تست ها گزینه هایی را در خصوص تست های آتی و مراقبت یا درمان در طول دوران بارداری شما یا بعد از تولد نوزادتان در اختیارتان قرار می دهد. ( بهترین مرکز تصویر برداری غرب تهران )

غربالگری دوران بارداری

تست غربالگری چیست ؟

تست های غربالگری بمنظور یافتن افرادی که احتمال بروز مشکلات سلامتی در آن ها بیشتر است مورد استفاده قرار می گیرند.

این بدان معناست که شما می توانید درمان بالقوه موثرتر یا به موقع تری را دریافت کرده و تصمیمات بهتری درباره سلامت خود بگیرید.

تست های غربالگری بی عیب و نقص نمی باشند.

تست های غربالگری دوران بارداری شامل چه بخش هایی می باشد ؟

تست های غربالگری پیشنهادی ، در طول دوران بارداری ، سونوگرافی ، آزمایش خون یا ترکیبی از آن ها می باشد.

سونوگرافی ، موقعیت هایی از قبیل مهره شکاف را شناسایی می کند.

تست های خون می تواند نشان دهد که آیا احتمال موقعیت های وراثتی از قبیل کم خونی داسی شکل و تالاسمی در شما ، بالا است و آیا عفونت هایی از قبیل اچ آی وی ، هپاتیت B یا سیفلیس در شما وجود دارد یا خیر.

آزمایش های خون ترکیب شده با سونوگرافی می تواند به یافتن احتمال ابتلای نوزاد به سندروم داون ، سندروم ادواردز ( تریزومی 18 ) یا سندروم پاتو ( تریزومی     13 ) کمک کند.

خطرات تست های غربالگری چیست ؟

تست های غربالگری به شما یا نوزادتان آسیبی وارد نمی کند ولی به تصمیم گیری های دشواری برای شما منجر می شود.

برای مثال تست های غربالگری برای سندروم داون ، تریزومی 18 یا تریزومی 13 می تواند به تصمیم گیری های دشواری در خصوص نیاز یا عدم نیاز به انجام تست تشخیصی مثل آمنیوسنتز منتهی شود.

یک تست تشخیصی قطعاً به شما می گوید که آیا شما یا نوزادتان مشکلی دارید یا خیر.

غربالگری دوران بارداری

اگر تست های تشخیصی نشان دهد که نوزاد شما دارای مشکل است ، این می تواند به یک تصمیم در این خصوص که آیا می خواهید بارداری را ادامه داده یا آن را خاتمه دهید ، منجر می شود.

انجام یک تست دیگر یا خاتمه دادن به بارداری ، به شما بستگی دارد و متخصصان شما را در اخذ تصمیم ، پشتیبانی خواهند کرد.

این به شما بستگی دارد که آیا می خواهید تست های غربالگری در بارداری را انجام دهید یا خیر.

غربالگری در چه زمان انجام خواهد گرفت ؟

تست های غربالگری مختلف در طول بارداری ، در زمان های مختلفی انجام می شوند .

تست غربالگری برای کم خونی سلول داسی و تالاسمی باید هرچه سریع تر ، قبل از هفته دهم بارداری انجام شود.

توصیه می شود که تست های خون غربالگری برای اچ آی وی ، هپاتیت B و سیفلیس هر چه سریع تر در دوران بارداری انجام شود.

بدین ترتیب امکان ارائه مراقبت ها و درمان های تخصصی به منظور حفظ سلامت شما و کاهش احتمال ابتلاء شما و نوزادتان به عفونت وجود خواهد داشت.

تست های خون نباید تا اولین قرار ملاقات با پزشک برای سونوگرافی ، به تعویق انداخته شود.

در فاصله کوتاهی از تاریخ انجام سونوگرافی ، غربالگری برای سندروم داون ، تریزومی 18 و تریزومی 13 انجام می شود و این زمانی است که شما هفته 11 تا 14 بارداری خود را سپری می کنید.

غربالگری برای کنترل رشد نوزاد در سونوگرافی هفته 20 یعنی زمانی که شما در هفته 18 تا 21 بارداری خود هستید ، انجام می شود.

آیا تست های غربالگری ، پاسخ قطعی به من می دهد ؟

این به آنچه تست غربالگری ، به دنبال یافتن آن است بستگی دارد.

بله ؛ تست غربالگری برای اچ آی وی ، هپاتیت B و سیفلیس بسیار دقیق است و قطعاً ابتلاء یا عدم ابتلا به عفونت ها را در فرد مشخص می نمایند.

غربالگری دوران بارداری

اگر تست مثبت باشد ، تست ها و آزمایشات بیشتری توسط پزشکان متخصص برای یافتن درمان مورد نیاز ، انجام خواهد شد ؛ خیر.

غربالگری برای سندروم داون ، تریزومی 18 و تریزومی 13 ، نمی تواند قطعاً مشخص کند که آیا نوزاد شما دارای مشکل است یا خیر. با این تست مشخص می شود که آیا در نوزاد شما احتمال ابتلا به یک مشکل ، در سطح بالاتر یا پایین تری قرار دارد.

اگر احتمالِ داشتن مشکل در سطح بالاتری قرار داشته باشد ، تست تشخیصی به شما پیشنهاد می شود که پاسخ ” بله ” یا ” خیر ” قطعی تری را به شما می دهد .

تست های غربالگری برای کم خونی سلول داسی و تالاسمی ، پاسخ قطعی درباره این موضوع که آیا شما حامل بوده یا به این مشکلات مبتلا هستید را به شما می دهد. این تست ها در خصوص ابتلا یا عدم ابتلا نوزادتان به این مشکلات ، اطلاعاتی را در اختیار شما قرار نمی دهد.

آیا من باید تست غربالگری انجام دهم ؟

خیر – انجام دادن یا انجام ندادن یک تست غربالگری به خود شما بستگی دارد. این یک انتخاب کاملاً شخصی است که فقط خود شما می توانید درباره آن تصمیم گیری کنید.

شما می توانید درباره هر یک از تست های غربالگری پیشنهادی ، با پزشک خود گفتگو کرده و در خصوص مناسب بودن یا نبودن آن برای شما ، تصمیم گیری کنید.

این تست ها عبارتند از :

  • تست های خون برای بیماری های عفونی
  • غربالگری چشم در صورت ابتلاء قبلی شما به دیابت ها ( به جز دیابت های دوران بارداری )
  • تست های غربالگری نوزاد

هدف از انجام این گرو از غربالگری ها بدان علت است که نتایج بدست آمده از این تست ها می تواند به کسب اطمینان در خصوص انجام درمان های فوری در صورت وجود شرایط جدی برای شما و نوزادتان کمک کند.

چه تست های غربالگری در دوران بارداری پیشنهاد می شود ؟

در اینجا با انواع تست های غربالگری آشنا می شوید :

  1. غربالگری برای بیمای های عفونی ( هپاتیت B ، اچ آی وی و سیفلیس )
  2. غربالگری برای موقعیت های وراثتی ( کم خونی سلول های داسی ، تالاسمی و دیگر ناهنجاری های هموگلوبین )
  3. غربالگری سندروم داون ، تریزومی 18 و تریزومی 13
  4. غربالگری برای 11 مشکل فیزیکی

برخی غربالگری ها نیز بعد از تولد بر روی نوزاد انجام می شود . این غربالگری ها عبارتند از :

  • آزمایش فیزیکی نوزاد
  • غربالگری شنیداری نوزاد
  • غربالگری قطره خون نوزاد

ماموگرافی

همه چیز درباره ماموگرافی

در اکثر مواقع ، موثرترین روش جهت تشخیص سرطان پستان  ماموگرافی ( Mammography )  می باشد ؛ زیرا در این روش حتی توده های سرطانی بسیار کوچک که حس نمی شوند نیز مشخص هستند. ( غربالگری ماموگرافی )

ماموگرافی

در حال حاضر ماموگرافي به عنوان قوی ترین اسلحه بر علیه سرطان پستان شناخته می شود. طبق تحقیقات انجام شده برخی از تومورهایی که توسط ماموگرافی تشخیص داده می شوند خطر مرگ نداشته و با شیمی درمانی قابل درمان خواهند بود.

بانوانی که بافت پستان آن ها متراکم است علاوه بر ماموگرافي باید ام آر آی نیز انجام دهند.

ماموگرافي چیست ؟

در ماموگرافی ، بافت سینه از طریق دوز پایین اشعه ایکس دیده می شود ؛ ماموگرافي می تواند تغییرات پستان را تا دو سال قبل از تشخیص پزشک نشان دهد. از ماموگرافي دیجیتال ، تشخیص کامپیوتری و تتو سنتز سینه به عنوان پیشرفت های اخیر ماموگرافی یاد می شود.

ماموگرافي دیجیتال

در حال حاضر ماموگرافي های آنالوگ به علت دقت پایین در تشخیص ضایعات کوچک از رده خارج شده اند. ماموگرافی دیجیتال بهترین جایگزین می باشد چرا که در آن از طریق اشعه ایکس می توان ضایعات و توده های کوچک را تشخیص داد.

ماموگرافی تشخیصی

احتمال دیده شدن موارد مشکوک در اولین ماموگرافي مسئله ای طبیعی است چرا که ماموگرافی قبلی وجود ندارد تا مقایسه انجام گیرد لازم به ذکر است در اکثر مواقع ، موارد دیده شده بی خطر بوده و احتمالا نشانه هایی از کیست یا لک در بافت های ضخیم پستان هستند.

ماموگرافی (2)

در برخی از مواقع به علت غیر واضح بودن عکس و ارزیابی بیشتر ماموگرافی تشخیصی  انجام می شود در این روش تنها بر روی ناحیه مشکوک تمرکز می شود.

نحوه انجام ماموگرافی

به منظور انجام ماموگرافي ، پستان ها بین دو صفحه صاف قرار می گیرند.

صفحه بالایی به صفحه پایینی نزدیک شده و بدین ترتیب منجر به مسطح شدن سینه ها می شود ؛ این روند به تهیه تصاویر واضح از بافت سینه ها کمک می کند.

احتمال احساس درد در این زمان وجود دارد اما این روند تنها چند ثانیه به طول می انجامد و سپس در سینه دیگر انجام می شود.

در این زمان پرتو اشعه ایکس به درون بافت سینه نفوذ کرده و به تهیه تصاویر کمک می کند.

معمولا تصاویر از دو زاویه از پستان گرفته می شوند.

در نهایت گزارش نهایی برای پزشک ارسال می شود.

مدت زمان انجام ماموگرافي تشخیصی تقریبا 30 دقیقه می باشد لازم به ذکر است که ماموگرافی غربالگری به مدت زمان بیشتری نیاز دارد چرا که تصاویر بیشتری در این روش گرفته می شود.

بهترین زمان برای انجام ماموگرافی

به بانوانی که سن آن ها بیش از 40 سال است توصیه می شود سالیانه یک بار اقدام به انجام ماموگرافي کنند.

طبق توصیه پزشک بهتر است بانوانی که یائسه نشده اند هفته بعد از پایان قاعدگی ماموگرافي انجام دهند چرا که پستان ها در این زمان بسیار کمتر حساس خواهند بود.

عوارض ماموگرافي

آیا اشعه ناشی از ماموگرافي مضر است ؟ دستگاه های جدید مقدار اشعه کمتری داشته و فشار کمتری به سینه ها وارد می کنند. ضرری که ممکن است ماموگرافی برای فرد ایجاد کند به اندازه سه روز زندگی در هوای آلوده است.

فواید ماموگرافی از مقدار اشعه ایکس بسیار بیشتر است ؛ این اشعه بسیار ناچیز بوده و موجب سرطان سینه نمی شود. پزشک فواصل بین ماموگرافي را تعیین می کند.

رادیوگرافی رنگی

رادیوگرافی رنگی چیست ؟

خدمات رادیوگرافی رنگی به پزشکان و متخصصان این امکان را می دهد تا تشخیص های دقیقی از دامنه وسیعی از ناهنجاری های درمانی را که بر روی رگ های خونی و اندام ها تاثیر می گذارد ، به دست آورند. ( رادیولوژی در تهران )

تجربه عکس برداری و تکنولوژی پیشرفته

رادیوگرافی رنگی یک روش مطالعه اندام ها با استفاده از اشعه X و به کار گیری یک رنگ خاص به نام ماده کنتراست می باشد. این تست به پزشک این امکان را می دهد تا ساختارهایی را که به راحتی در آزمایشات اشعه X متعارف ، قابل رویت نمی باشند ، ارزیابی نماید.

رادیوگرافی رنگی

اشعه X از طریق عبور کردن از بدن ، عمل می کند. از آنجایی که استخوان ها به راحتی اشعه های X را مسدود می کنند ، به وضوح در تصاویر ، نشان داده می شوند. ولی اندام ها و بافت های دیگر مثل رگ های خونی ، معده و روده که اشعه X را مسدود نمی کنند ، در آزمایشات معمولی ، به خوبی نشان داده نمی شوند. در رادیوگرافی رنگی ، ماده کنتراست یا ماده رنگی ، این نواحی ویژه را در بدن ، برجسته نمایی کرده و به دیده شدن آن ها با جزئیات بیشتر ، در تصویراشعه X کمک می کند.

متخصصان در اجرا و ارزیابی اسکن های رادیولوژی رنگی ، دارای تجربه بالایی بوده و آموزش های کامل در این زمینه را دیده اند.

موقعیت ها

انواع مختلفی از روندهای رادیوگرافی رنگی وجود دارد. آزمایشات موجود در این زمینه عبارتند از :

پیلوگرافی درون وریدی یا IVP ، که به پزشک این امکان را می دهد تا سیستم ادراری مثل کلیه ها ، حالب و مثانه را مورد آزمایش قرار داده و تومورها ، کیست ها و سنگ ها را شناسایی نماید.

مجموعه روده کوچک و بخش فوقانی روده که برای آزمایش کردن مری ، شکم ، بخش فوقانی معده و شناسایی زخم معده ، انسداد ها ، تومورها یا التهاب ها استفاده می شود.

تنقیه باریم ، که آزمایش مجموعه معده روده ای پایینی نیز نامیده می شود و برای آزمایش کردن روده بزرگ ، مقعد و نیز شناسایی پولیپ ها ، سرطان ، التهاب ها و دیورتیکول ( کیسه های داخل روده بزرگ ) مورد استفاده قرار می گیرد.

آنژیوگرافی ، که به پزشک این امکان را می دهد تا رگ های خونی و اندام های مختلف را به منظور شناسایی انسدادها ، تومورها و دیگر مشکلات مربوط به قلب ، ریه ها ، کلیه ها ، بازوها و پاها مورد آزمایش قرار دهد.

رادیوگرافی رنگی

از این آزمایش چه انتظاراتی داریم ؟

انواع آزمایشاتی که یک بیمار دریافت می کند ، تعیین کننده نحوه انجام آزمایش است. پزشک ، دستورالعمل های کامل را قبل از اسکن ، به بیمار می دهد.

  • از بیمار خواسته می شود تا قبل از اسکن ، چیزی نخورد و ننوشد.
  • گاهی تزریق سیال به صورت درون رگی ، انجام می شود.
  • همچنین داروهایی برای یبوست و تنقیه جهت استفاده قبل از آمدن به محل انجام آزمایش ، برای بیمار تجویز می شود.
  • قبل از مصرف هر یک از داروها قبل از آزمایش ، با پزشک مشورت کنید.
  • هنگامی که بیمار برای آزمایش ، در محل ، حاضر می شود از او خواسته می شود تا لباس هایش را عوض کرده و لباس مخصوص را به تن کند و کلیه آیتم هایی که بر روی اشعه X اثر می گذارند را از خود جدا کند. این اقلام عبارتند از :
  1. زیور آلات
  2. ساعت
  3. سمعک

ادامه اقدامات قبل از رادیوگرافی رنگی

  • ماده کنتراست یا رنگی به روش های مختلف بسته به اندام یا بافتی که قرار است مورد آزمایش قرار گیرد ، استفاده می شود.
  • اگر بیمار ، ماده کنتراست را از طریق تزریق به بازو دریافت کند ، حس می کند که بدنش گرم می شود.
  • اگر قرار است آزمایش بر روی مجموعه روده کوچک و قسمت فوقانی روده – معده انجام شود ؛ بیمار ، محلول باریم را که شبیه میلک شیک است ، می نوشد.
  • سپس از بیمار خواسته می شود تا نوشیدنی گازدار یا دارویی را برای تولید گاز ، بنوشد. این گاز کمک می کند تا تصویر بهتری از اشعه X بدست آید.

اگر بیمار تنقیه باریم یا آزمایش مجموعه قسمت پایینی روده – معده را انجام دهد ، یک لوله کوچک به آرامی در مقعد فرو برده می شود و باریم در داخل مقعد ، جریان می یابد. گاهی بیمار نیاز به تخلیه اجباری مقعد را حس می کند ولی باید سعی کند باریم را تا زمانی که به او گفته شود ، در روده نگه دارد. عکس دیگری بعد از اینکه بیمار روده را تخلیه کرد ، گرفته می شود.

رادیوگرافی رنگی

از رادیوگرافی رنگی چه انتظاراتی داریم؟

برای آنژیوگرافی و کاتتریزاسیون ، بیمار یک داروی آرامبخش را از طریق تزریق درون وریدی دریافت کرده و یک لوله سوند به آرامی در رگ خونی وارد می شود. ماده کنتراست از طریق سوند ، تزریق می شود.

تکنسین ، اشعه X را در فواصل زمانی خاص ، به کار می گیرد. در طول این مدت ، دستگاه اشعه X ، صداهایی را در حین تغییر موقعیت ، تولید کرده و عکس ها را در زوایای مختلف می گیرد. این صداها طبیعی هستند.

در طول آزمایشات مختلف ، از بیمار خواسته می شود تا مثانه خود را تخلیه کرده ، نفس خود را نگه داشته یا کارهای دیگری را انجام دهد بطوریکه اشعه های X جدید را بتوان برای انجام مقایسه ، مورد استفاده قرار داد. لازم است بیمار در طول هر آزمایش ، بی حرکت باشد.

پس از روند ، بخش عمده ای از ماده کنتراست یا رنگی ، به طور طبیعی طی 24 یا 48 ساعت از بدن بیمار ، خارج می شود. بیماران برای کمک به پاک شدن سریع تر این ماده رنگی از سیستم بدن ، باید مقدار زیادی آب بنوشند. اگر بیمار ، محلول باریم را نوشیده باشد یا تنقیه باریم انجام شده باشد ، مدفوع در ابتدا دارای رنگ روشنی خواهد بود و باید بعد از دو یا سه روز به حالت نرمال خود باز گردد.

اگر آنژیوگرافی یا کاتتریزاسیون قلبی بر روی بیمار انجام شده باشد ، از او خواسته می شود تا برای چندین ساعت بر روی تخت بیمارستان ، استراحت کند.

رادیولوژیست ، عکس ها را بررسی کرده و گزارش را برای پزشکی که قرار است هر گونه یافته ای را به بیمار گزارش دهد ، ارسال می نماید.

بیمار می تواند عکس ها را به صورت تصاویر بر روی سی دی ، دریافت نماید.

خطرات

توجه داشته باشید که اگر چه رادیوگرافی رنگی یک روش موثر و دقیق است ولی در آن بیمار ، در معرض پرتو قرار می گیرد. آزمایشات رادیوگرافی رنگی گوناگون ، با اندکی درد همراه است ولی این دردها معمولا جزئی می باشند.

برخی افراد ممکن است به ماده رنگی یا کنتراست ، واکنش های آلرژیک داشته باشند. این واکنش ها عبارتند از :

  1. کهیر
  2. خارش
  3. تهوع
  4. کوتاه شدن نفس
  5. ضعف

این علائم را بلافاصله به پزشک ، رادیولوژیست یا تکنسین عکسبرداری گزارش دهید. اگر بیمار هر گونه آلرژی به ماده رنگی یا ید دارد ؛ پزشک ، باید در جریان قرار بگیرد.